आपल्याला माणूस म्हणून जरा अधिक उन्नत व्हायचे असेल, तर या उत्सवाला पर्याय नाही!
माणसं प्रवासातली… प्रवाहातली… (भाग १) (एकला सोलो रे)
तुम्ही जेव्हा एकट्यानं प्रवास कराल, तेव्हा तुमच्या लक्षात एक गोष्ट येईल की, सगळं जग आपल्यासोबत वाहतं आहे.
भरतनाट्यमची अनभिषिक्त सम्राज्ञी! (कलावादिनी)
आजही भरतनाट्यमच्या रंगमंचावरील जादुगारीण म्हणूनच टी. बालसरस्वती अम्मा ओळखल्या जातात.
रंग, गंध आणि पोताला सन्मान मिळवून देणारी राधिका (मंझिलसे बेहतर है रास्ते…)
– तिच्या वडलांचं एका ओळीत उत्तर आलं – ‘Who has stopped you to travel in your own country?’
आळंदी : एका वारकऱ्याने दाविली हो वाट! (एकला सोलो रे)
एकदा पुण्यात प्रवेश केला की मग मी आनंदातच असतो, मला छान वाटतं!
बैठकीच्या लावणीची ‘मोहना’माया (कलावादिनी)
बैठकीच्या लावणीचं हे कलामूल्य जपण्याचं काम गोदावरीबाई, भामाबाई, यमुनाबाई, गुलाबबाई यांच्यानंतर मोहनाबाईंनी एखाद्या तपस्विनीप्रमाणे केलं.
महाबलीपुरम – पुरातनातील राजधानी! (एकला सोलो रे)
महाबलीपुरम हे तामिळनाडूला नाही तर संपूर्ण भारताला पडलेलं सुंदर स्वप्न आहे.
कलंदराचे कैवल्यगान… (‘पेन’गोष्टी)
रसिक म्हणून आपल्या मनातला हा घनघोर अंधार ‘मी वसंतराव’ एखादी ज्योत होऊन उजळवतो.
गोकर्ण-उडपी एक ‘गीत-प्रवास’! (एकला सोलो रे)
कुडले बीचवर मी लग्नाआधी साजरा केल्या जाणाऱ्या हळदी समारंभाची माहिती गुगलवर शोधत बसलो.
कलेचा आस्वाद कसा घ्यावा? (‘पेन’गोष्टी)
कुठलीही सूक्ष्म, अमूर्त किंवा तरल भावना जाणण्याचा प्रयत्नच न करणं किंवा त्या गोष्टी हसून, चेष्टेवारी नेऊन सोडून देणं हे सध्या सर्रास होताना दिसतंय.













